عفونت ادراری دوران بارداری

عفونت های دستگاه ادراری در بارداری به سه صورت قابل مشاهده هستند: وجود باکتری در ادرار بدون علامت، عفونت مجاری ادراری تحتانی شامل مثانه و حالب، عفونت مجاری فوقانی یا کلیه پیلو نفریت.

1953981

از میان علل ذکر شده وجود باکتری در ادرار بدون علامت شایع ترین عامل عفونی در حاملگی است اما علت وجود باکتری در ادرار بدون علامت چیست  «باکتری اوری وجود باکتری در ادرار بدون علامت یعنی مقدار قابل ملاحظه ای باکتری در ادرار وجود داشته باشد اما فرد علائم ادراری نظیر سوزش ادرار و تکرر ادرار را نداشته باشد دو تا هفت درصد است و به این عوامل بستگی دارد: تعداد زایمان های قبلی، نژاد، سطوح اجتماعی اقتصادی، سابقه قبلی عفونت های ادراری، فعالیت جنسی و دیابت قندی.»

1953981

نازایی در باکتری اوری بدون علامت مهمترین نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد برمی گردد به این موضوع که در ادرار زن حامله عفونت و میکروب وجود دارد اما وی علامت خاصی ندارد و تنها راه تشخیص آن دادن آزمایش ادرار توسط زن حامله است. بنابراین از آنجا که تشخیص باکتری اوری بدون علامت با کشت ادرار است باید در اولین ویزیت به بیماران تاکید شود که آزمایش ادرار را انجام دهند و پیگیر جواب آن باشند. اگر در یک نمونه ادراری بیش از ۱۰۵ باکتری موجود باشد تشخیص باکتری اوری بدون علامت گذاشته می شود.اگر باکتری اوری بدون علامت درمان نشود ۲۵ درصد موارد به عفونت حاد و پیلونفریت یا عفونت کلیه منجر می شود. در حالی که این احتمال در زنان غیرحامله به یک درصد می رسد. بنابر این با توجه به شیوع بالای عفونت در زنان حامله توصیه می شود درمان آنتی بیوتیکی را جدی بگیرند.

عدم درمان قطعی باکتری اوری بدون علامت باعث ایجاد عوارض زیر می شود: عفونت حاد کلیه یا پیلونفریت، زایمان زودرس یا پیش از موعد، تولد نوزاد با وزن کم، افزایش فشار خون حاملگی و آنمی یا کم خونی در مادر و جنین.میزان عود عفونت حدود ۳۰ درصد است بنابراین حدود یک تا دو هفته بعد از قطع درمان باید آزمایش ادراریU-A ،U-C تکرار شود و اگر عفونت عود کرد باید درمان تا سه هفته بعد ادامه یافته و در صورت عودهای مکرر و عفونت پایدار مصرف دارو تحت نظر پزشک تا آخر حاملگی ادامه یابد از دیگر عفونت های سیستم ادراری در حاملگی درگیری مثانه و حالب است که علائم آن شامل سوزش و تکرر ادرار و به میزان کمتر تب و لرز است که البته درمان آن مشابه باکتری اوری بدون علامت است.عفونت کلیه و یا پیلونفریت در یک تا دو درصد زنان حامله رخ می دهد. شروع عفونت کلیه ناگهانی بوده و با تب و لرز و درد ناحیه پهلوها، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ همراه است.

 

: «برخی بیماری ها علائمی شبیه عفونت کلیه یا پیلونفریت ایجاد می کنند در نتیجه ممکن است اشتباهات تشخیصی رخ دهد. عفونت کلیه ممکن است با بیماری های زیر اشتباه گرفته شود: دردهای زایمانی labor Pain، عفونت مایع آمینون کیسه آب، آپاندیسیت، جدا شدگی زودرس جفت، تومور عضلات میوم رحم و عفونت پوشش داخلی رحم.»

 

 

توصیه های پیشگیری کننده

نوشیدن شش تا هشت لیوان آب در هر روز، شیرین نکردن نوشیدنی های معمول، کاهش دادن مصرف چای، قهوه، آب میوه شیرین، الکل، مصرف ویتامین ث به میزان ۲۵۰ تا۵۰۰ میلی گرم در روز و بتاکاروتن ۲۵ تا ۵۰ هزار میلی گرم در روز و روی zn به میزان ۳۰ تا ۵۰ میلی گرم در روز، عدم نگهداری ادرار در مثانه و به موقع ادرار کردن، ادرار کردن قبل و بعد از نزدیکی کردن، عدم نزدیکی در هنگام وجود عفونت ادراری، تمیز کردن دستگاه تناسلی خارجی پس از ادرار کردن از جلو به عقب، عدم مصرف صابون های قوی آنتی سپتیک، اسپری و پودر، عوض کردن به موقع لباس های زیر، عدم استفاده از لباس های تنگ و پلاستیکی، مصرف مرتب و مداوم داروهای تجویزی و انجام به موقع آزمایشات ادراری، نماندن بیش از ۳۰ دقیقه در حمام یا وان هنگام حمام کردن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *